Vintage

Leuk nieuws!

Hip and Happening is nog niet achter de rug of het volgende leuks biedt zich al aan!
Vanaf 1 oktober zijn mijn creaties te zien en te koop bij Diezijner in de Zwanestraat in Groningen èn bij Soort van Winkel in de Sassenstraat in Zwolle.

Bij beide winkels is het echt de moeite waard om binnen te wippen. Ze hebben een groot uniek aanbod. Originele cadeautjes, (woon)accessoires, kleding, sierraden, kunst en noem maar op! Veelal handgemaakt en om hebberig van te worden.
Voor meer informatie:
Www.diezijn-leuk.nl
Www.soortvanwinkel.nl

IMG_4493-0.PNG

IMG_4494-0.PNG

Tassenmania

Om een tas te naaien, moet je een erg goede naaister zijn, dacht ik altijd. Ik heb het dan over de netjes afgewerkte tas met zowel rits àls binnenvakje ( vaak ook met rits) en keurige rechte naadjes. Je moet patroon kunnen lezen en deze keurig overnemen mèt naadtoeslag of juist zonder. M’n ogen vlogen dan weer over de werkbeschrijving, f#ck waar stond het ook alweer? En vaak als ik na uren tekenen, spelden, knippen, rijgen ( deed ik stiekem nooit en daar ging het misschien ook al wel mis) en naaien het werk omdraaide, zat alles schots en scheef. Ik smeet het nog net niet in de hoek, maar het belandde in de mislukte projecten mand.
Oke dacht ik dan, dit kan ik dus niet. Of eigenlijk moest ik denken “nog” niet, want een tijdje geleden kwam ik zo’n leuk patroon tegen van een weekend tas dat ik het miet kon laten om het nog een kans te geven.
And guess what! Ik kan het! Ik kan een tas naaien mèt rits, binnenvoering en behoorlijk rechte naadjes!! Ik had hem helemaal in elkaar op het laatste stukje na (zodat je hem nog binnenste buiten kan keren) en toen kwam het spannende moment. Langzaam pielde ik hem door het gat, streek alle naden glad, prikte de hoekjes uit en tot mijn verbazing klopte het! Alles klopte! Dat moment geeft zo’n goed gevoel, moeilijk uit te leggen, misschien een beetje te vergelijk met toen je vroeger een analoog rolletje inleverde bij de fotograaf. Stiekem een vluchtige blik in het envelopje, want meneer de fotograaf hoefde niet gelijk je hele privé leven in kaart te krijgen ( later bedacht ik me pas dat hij ook degene waarschijnlijk was die ze ontwikkelde haha) en thuis gekomen ging je alle foto’s één voor één bestuderen. En was het dan geen prachtig gevoel als ze allemaal super gelukt waren? Juiste lichtval, afstand of hoek. Nou daar lijkt het wel wat op. 😊
Mijn eerste èchte tas! In mijn euforie heb ik er direct nog 3 gemaakt en er zullen nog velen volgen, want MAN wat is dit leuk om te doen!
Zie hieronder de foto’s.

20140712-185842-68322441.jpg

20140712-185842-68322758.jpg

20140712-185842-68322656.jpg

20140712-185842-68322554.jpg

Pretty Cowgirl Boots

Ik kan me geen leukere bezigheid voorstellen dan lanterfanten. En eerlijk gezegd ben ik er een kei in. Heerlijk aanrommelen in huis, van tijdschriftje naar tijdschriftje, met een kop koffie dromerig voor me uit staren, bladeren door m’n creatieve boeken, en dat zijn er nogal wat! Maar ook zonder doel ronddolen door de stad, nieuwe winkeltjes ontdekken of een stuk appeltaart met slagroom wegpeuzelen in m’n favourite restaurant.

Afgelopen jaar heb ik te weinig gehoor gegeven aan mijn drang tot lanterfanten. We, mijn dochters (11 en 12) en ik, zijn samen gaan wonen met de leukste man op deze aardbol en zijn lieve dochter (sweet 16). Dat heeft wat voeten in de aarde gehad, maar daarover later meer :). Mijn voornemen voor dit jaar is dan ook ” Een dag niet gelanterfant is een dag niet geleefd”.

Afgelopen zaterdag ben ik dan ook heerlijk de stad in gegaan, met stiekem dan wel een ieniemienie missie nl. kralen kopen bij de Pippoo’s. Maar verder geheel doelloos. In een van de smalle straatjes die uitloopt op de binnenstad van Groningen bleef ik stilstaan voor de uitnodigende etalage van een vintage winkel. Ik hou van vintage winkels. Het doet me denken aan vroeger bij mijn oma op zolder. Alsof er in ieder laatje en achter elk deurtje een schat opduikt.
Ik stapte naar binnen en nog voordat de rinkelende deur in het slot viel, stonden mijn ogen in de eksterstand. Rekken vol leren jassen, vintage jurkjes, bloesjes en rokken. Hangers met sjaaltjes, riemen, tassen en sieraden. En helemaal achter in de winkel zagen mijn eksterogen een paar prachtige laarzen staan. Zo’n paar dat ik altijd al had willen hebben. Zo’n paar die me in mijn leven al heel wat teleurstelling heeft gebracht, aangezien maat 42 bijna niet mee doet in de wereld van schoenen. En als zo’n paar al achter in de winkel op een rekje tussen een luttel aantal andere schoenen stond in maat 42, niet paste (grrrmll…). Vaak komt zo’n paar uit Spanje of Italië en daar meten ze met andere maten. Op mijn gezicht verscheen een smile van oor tot oor, want in slordig geschreven cijfers stond er 43 op het plakkertje. Met een plof lag mijn tas op de grond gevolgd door mijn zevenmijls-uggs en gleden mijn voeten hoopvol naar binnen. Geen knelpuntjes, lekker voetbed en beweegbare tenen, m.a.w. ze zaten als gegoten en niet veel later liep ik als happy eigenaar van de cowgirl boots de winkel uit.
Happy lanterfant day!

image