Groningen

Help mijn vrouw heeft een hobby!

Of het nou de hormonen zijn (nesteldrang) of omdat ik m’n nek breek over de spullen…. ik denk zelf beide… maar hoe het ook zij er moet iets weg! Dozen door met wollen dekens, manden met wol, kratjes met vilt en knutselpapier, potjes met knopen en dan nog de stellingkasten met stof. Van sommige stofjes maak ik pakketjes voor De Huntersmarket en anderen belanden in de doos voor de kringloop. Boeken worden mild geprijsd en bollenwol ook maar in folie. Bij alles wat ik in handen pak, komt ook het idee erbij naar boven. Best leuke ideeën, alleen teveel! Ik zou 2 mensen levens moeten hebben om ze uit te voeren.

Straks als alles er weer netjes bij ligt/ staat dan mogen de oude ideeën plaats maken voor de nieuwe. En beginnen we waarschijnlijk weer van voren af aan. Ach ja dat is het lot van een hobby 😁

Nog een paar nachtjes..

Wat is het toch leuk om naar een markt toe te leven! Vaak ook erg hectisch met teveel ideeën en te weinig tijd. Ik heb vaak een rommeldag tussendoor waarin ik heel druk ben met telkens een nieuw idee. Aan het einde van de dag heb ik dan bijvoorbeeld 3 vlaggetjes, die net niet zijn geworden wat ik had gehoopt, of 2 slabbetjes zonder koortjes, omdat ik niet goed weet hoe ik die netjes bevestig en ik het biaisband net te stug vind. Of een scheef genaaide tas, waar dan toch weer een uur werk in zit. Ik probeer dan ook altijd een soort schema te maken. De lat ligt altijd te hoog, maar het werkt wel productiever.

Vandaag heb ik bijvoorbeeld de tasjes afgemaakt. Het doel was 2 dagen en het werden er 3 (grrr). Voor morgenochtend zijn de kettingen aan de beurt. En voor ’s middags de armbanden. De armbanden worden een uitdaging, want ik heb nog niet echt een vernieuwend idee. We hebben nog wat liggen van voorgaande markten, maar ik hou ervan om ook weer met iets nieuws te komen. 

Donderdag wordt het tijd om me op de aankleding van de staplek te storten. We nemen Benjamin (oldtimer caravan) mee. Benjamin ziet er nog een beetje saai uit. De plek waar we staan is lekker ruim gelukkig, dus de behangtafels kunnen mee en hopelijk past het oude wasrek in caddy. Dan nog de versiering…vlaggetjes, kleden voor over de tafels en ……

Vrijdag begint het prijzen en inpakken. Inmiddels ben ik tig x overnieuw begonnen met lijstjes met “erg belangrijk” en “….. nog vragen aan … of ….” “Vergeet de tieraps niet!!!” Ik neem me altijd voor om er dit keer echt geen nachtwerk van te maken, maar zelfs daarmee ligt de lat te hoog!

  

Lepeltje lepeltje / Winkels op Wielen

Na een behoorlijke poos inspiratieloos door het leven te zijn gegaan, begint het weer een beetje te borrelen. 1 van de redenen daarvoor is het super leuke Lepeltje Lepeltje festival in Groningen. Het festival voor jong en oud begint op vrijdag 19 juni om 12:00 en duurt t/m zondag. De markt, Winkels op Wielen, waar wij op staan begint zowel op zaterdag als op zondag om 12:00 en duurt tot 18:00. De naam Winkels op Wielen wil de standhouders uitdagen om op een zo’n origineel mogelijke manier je waar te verkopen. Het liefst uitgevoerd op wielen. Denk aan kruiwagen, winkelwagen, caravan o.i.d. Wij nemen onze sleurhut uit 1964 mee en zijn druk bezig er wat gezelligheid in te gooien. Buiten het pimpen om raast de naaimachine “24/7”. Een hoop nieuwe ideeën wachten op uitvoering en we kunnen dan ook wel zeggen dat ‘aan het einde van onze tijd, houden we altijd nog ideeën over’.

Ik wil nog even vertellen waarom je Lepeltje Lepeltje niet mag missen. De naam verraad al dat het om eten gaat. Ook hierbij draait het allemaal om originaliteit. Veelal gemaakt van biologische ingrediënten. Heerlijke verse sapjes, pannenkoeken, omeletjes, Franse en Surinaamse keuken, hartige en zoete versnaperingen en geloof het of niet…eetbare insecten!

Maarrrr het draait niet alleen om eten! Er is een dagvullend programma voor kinderen samengesteld. Lekker swingen tijdens de workshop Afrikaanse dans, je eigen tijdschrift-omslag ontwerpen, kleuren, kindertheater, yoga voor kids, verfcentrifuse en een kookbus. 

Al dit leuks wordt begeleid door hippe dj’s en bandjes.

Het is dus wel duidelijk: een weekend vol plezier op het Ebbingekwartier.

Www.lepeltje-lepeltje.com

  

Leuk nieuws!

Hip and Happening is nog niet achter de rug of het volgende leuks biedt zich al aan!
Vanaf 1 oktober zijn mijn creaties te zien en te koop bij Diezijner in de Zwanestraat in Groningen èn bij Soort van Winkel in de Sassenstraat in Zwolle.

Bij beide winkels is het echt de moeite waard om binnen te wippen. Ze hebben een groot uniek aanbod. Originele cadeautjes, (woon)accessoires, kleding, sierraden, kunst en noem maar op! Veelal handgemaakt en om hebberig van te worden.
Voor meer informatie:
Www.diezijn-leuk.nl
Www.soortvanwinkel.nl

IMG_4493-0.PNG

IMG_4494-0.PNG

Style Hunters Veendam

Leuk, leuk, leuk! Vandaag is de opening van Style Hunters Market! Afgelopen dagen kreeg je de mogelijkheid om je kast te vullen met spulletjes die je wilt verkopen en ik kan zeggen kast 16 is van Juffrouw Lanterfant.
Nieuwsgierig geworden? Wip vandaag even lang en bekijk op je gemak de leuk ingerichte kasten onder het genot van een hapje en een drankje!

IMG_3902.JPG

Tassenmania

Om een tas te naaien, moet je een erg goede naaister zijn, dacht ik altijd. Ik heb het dan over de netjes afgewerkte tas met zowel rits àls binnenvakje ( vaak ook met rits) en keurige rechte naadjes. Je moet patroon kunnen lezen en deze keurig overnemen mèt naadtoeslag of juist zonder. M’n ogen vlogen dan weer over de werkbeschrijving, f#ck waar stond het ook alweer? En vaak als ik na uren tekenen, spelden, knippen, rijgen ( deed ik stiekem nooit en daar ging het misschien ook al wel mis) en naaien het werk omdraaide, zat alles schots en scheef. Ik smeet het nog net niet in de hoek, maar het belandde in de mislukte projecten mand.
Oke dacht ik dan, dit kan ik dus niet. Of eigenlijk moest ik denken “nog” niet, want een tijdje geleden kwam ik zo’n leuk patroon tegen van een weekend tas dat ik het miet kon laten om het nog een kans te geven.
And guess what! Ik kan het! Ik kan een tas naaien mèt rits, binnenvoering en behoorlijk rechte naadjes!! Ik had hem helemaal in elkaar op het laatste stukje na (zodat je hem nog binnenste buiten kan keren) en toen kwam het spannende moment. Langzaam pielde ik hem door het gat, streek alle naden glad, prikte de hoekjes uit en tot mijn verbazing klopte het! Alles klopte! Dat moment geeft zo’n goed gevoel, moeilijk uit te leggen, misschien een beetje te vergelijk met toen je vroeger een analoog rolletje inleverde bij de fotograaf. Stiekem een vluchtige blik in het envelopje, want meneer de fotograaf hoefde niet gelijk je hele privé leven in kaart te krijgen ( later bedacht ik me pas dat hij ook degene waarschijnlijk was die ze ontwikkelde haha) en thuis gekomen ging je alle foto’s één voor één bestuderen. En was het dan geen prachtig gevoel als ze allemaal super gelukt waren? Juiste lichtval, afstand of hoek. Nou daar lijkt het wel wat op. 😊
Mijn eerste èchte tas! In mijn euforie heb ik er direct nog 3 gemaakt en er zullen nog velen volgen, want MAN wat is dit leuk om te doen!
Zie hieronder de foto’s.

20140712-185842-68322441.jpg

20140712-185842-68322758.jpg

20140712-185842-68322656.jpg

20140712-185842-68322554.jpg

Dromen najagen…

Zo’n 5 à 6 jaar geleden, was ik bijna met mijn hele meuk verhuisd naar een huisje in een winkelstraat. Nu is dat niet zo bijzonder, maar dat huisje was meer dan een gewoon huis. Het had een etalage. Een partij ramen over de hele breedte. En achter die ramen bevond zich een ruimte van zo’n 12 bij 6 meter. In die tijd verslond ik al mijn vrije uurtjes aan het fröbelen met stoffen, pimpen van meubeltje en opdirken van lampenkappen. Mijn huis stond vol met misschien wel 20 stoelen, 30 kappen en de kasten puilde uit van de retro- en nieuwe stoffen. Vaak hoorde ik ’s nachts: ” Dit is het nieuws van 3 uur”.
De teleurstelling kwam na lang contact te hebben gehad met de gemeente, die met de mededeling kwam dat er geen winkelbestemming zat op het pand. De sleutel van mijn winkel hing op dat moment al aan mijn sleutelbos en verslagen haalde ik die er weer af.
Na nog een paar week hoopvol op zoek te zijn geweest naar een ander pand met belofte, viel mijn droom in duigen en legde ik me neer bij het feit dat het nog niet mijn tijd was.

Jaren vlogen voorbij en er werd nog steeds op los gecreëerd. Soms als nachtbraker, maar af en toe hield ik ook wel eens een winterslaap. De inspiratie was dan ver te zoeken. Als de mensen om mij heen dan vervolgens werden aangepord voor de lente schoonmaak, begonnen bij mij de creatieve kriebels op te borrelen.

Kort geleden werd mijn droom weer aangewakkerd. Niet alleen door de leuke winkeltjes die, zoals ik al eerder zei, als paddestoelen uit de grond ploppen in Groningen, maar ook door 2 vrouwen hier in de buurt. Zij hebben de ballen om het gewoon te doen! Zij hebben hun droom verwezenlijkt en staan nu 6 dagen in de week te schijnen in hun winkel genaamd “Style Hunters”. Hoe geweldig moet dat voelen! En nu schreeuwt in mij een stem “Ik wil dat ook!!”. Ik wil ook mijn droom verwezenlijken. Ik wil uit de grond ploppen, ballen hebben en schijnen. Ik overstroom van groots en meeslepende ideeën die door elkaar heen vloeien in een chaotische brij, maar langzaam aan worden ze concreter en begint zich er een concept te vormen. En eerlijk gezegd een verdraaid goed concept. Één die bij mij past, die ik aan trek als een warme jas. Één waar ik in geloof. Is dat niet de basis van succes?
Succes in de betekenis van iets doen met heel veel plezier, waar je achterstaat en in geloofd.

Dus wie weet plopt er straks wel een “Juffrouw Lanterfant” uit de grond in een gezellig straatje in Groningen!

image

Verliefd…

Ik ben verliefd…
Ik heb het eigenlijk nog nooit zo te pakken gehad van iets levenloos, iets materieels, wat niet ademd, onroerendgoed zeg maar.. Een hoopje stenen met een lapje grond. Als er iemand is die niet materieel ingesteld is dan ben ik het. Ik zou gelukkig zijn als mamaloe wonende in een caravan, maar ooh wat een mooi hoopje stenen.

Liefde en ik zijn af en toe heup aan heup aant koekeloeren op internet. We willen weg van hier en graag naar daar… Daar is knus, warmte, ruimte, adem, natuur, lege horizon en vrij.
Althans zo waren we overeen gekomen. Maar daar is veranderd. Daar is nu een hoopje stenen, veel fietsers, toeterende auto’s, busbanen en een kwartier in de file staan om daar weg te komen. Maar daar is wel daar! En daar is waar ik wil zijn.
En liefde? Liefde is in de war van mijn omschakeling. Was ik eerst overtuigd van een aantal hectare vrijheid, ben ik nu overdonderd van een geweldig hoopje Pipi Langkous stenen in de binnenstad van Groningen.
Een hoopje stenen die wat hout ondersteund genaamd veranda, die samen met lood wat glas vasthoudt in de meest mooie patronen, die een trap ondersteund waar Maria in the Sound of Music jaloers op zou zijn geweest. Ik ga natuurlijk niet verklappen waar dat hoopje ligt. Straks liggen er meer wannabe pipi’s op de loer….

image

Wie het kleine niet eert…

Precies… is het grote niet weerd…

De laatste tijd poppen de creatieve handgemaakte design winkeltjes in Groningen als paddestoelen uit de grond. Ik word daar heel erg blij van. Het leuke van deze winkeltjes is dat ze hippe, vaak ecologisch verantwoorde producten van net-uit-de-dop-designers aanbieden in hun vaak ook erg inspirerende ingerichte winkeltjes. Veel producten zijn gemaakt van recycle materiaal. Zoals oude wollen dekens (heb ik zelf ook nog een stuk of 20 van liggen) of oude plastic boodschappentassen (wie heeft die niet in huis..), maar ook van kurk zie je de mooiste creaties voorbij komen. Sieraden, tassen of bijvoorbeeld iPhone hoesjes.

Afgelopen weekend liep ik zo’n winkel binnen en van de vorige keer had ik onthouden dat ze in allerlei kleuren retrobehang aanboden. Helaas was dat uitverkocht, maar bij de kassa liep ik weer tegen hetzelfde trommeltje aan als de vorige keer. Een trommeltje met oude reclame sleutelhangers. Je kent ze wel de miniatuurtjes wasmiddel of Flipje van de Betuwe jam.
Afgelopen keer kocht ik daar een poppetje gebogen in de letter R. Beginletter van mister wonderful. Eigenlijk als je hem heel goed bekeek was het een letter P, maar ach it’s all in the eye of the beholder.
Dit keer graaide ik erdoor heen en bleef er aan mijn vinger een super mini theepotje hangen. Ik hou van oude theepotten. Vooral die met zo’n mooi dikke buik tuit, gebloemd en ruimte biedt voor in ieder geval een liter thee.
Deze deed dat natuurlijk niet, maar blij werd ik er wel van en dus ging ik hem afrekenen.
1 euro, zei een leuke mevrouw ( zo een die ook precies in zo’n leuk winkeltje past). Kan ik pinnen? Was mijn wedervraag. Nou…kwam er twijfelend uit die leuke vrouw. En vervolgens stelde ze voor dat zij de sleutelhanger voor mij zou gaan betalen. Och nee, maar dat wilde ik niet! Ik gooide m’n tas onderste boven, iets wat ik beter niet had kunnen doen ( snoeppapiertjes, verkleurde fishermens, onderdelen van pennen en een tampon rolde over de toonbank). Uiteindelijk wist ik nog 0,85 cent te voorschijn te toveren en daarmee sloten we de koop.
Voortaan maar wat meer money in the pocket meenemen.

image