D.I.Y.

Lampenkappen

In het verleden heb ik de wereld aan lampenkappen gemaakt. Erg arbeidsintensief maar super leuk om te maken. Vooral de retro modellen zijn mijn favoriet en helaas niet alleen mijn favoriet. Er liggen meer creatievelingen op de loer, want ik kom ze helaas nooit meer tegen in de kringloop. Gelukkig komt stylehunters in Veendam wel af en toe in het bezit van een pracht exemplaar en vragen ze mij om hem op te pimpen. Het mooie is dat ik geen “regels” mee krijg. Ik kan hier heerlijk mijn creativiteit in kwijt! Afgelopen week kreeg ik dan ook weer van hun een appje om 2 kappen te pimpen. Het resultaat is binnenkort te zien op Facebook en Instagram….nog even geduld dus…😊. Of natuurlijk straks te koop bij Stylehunters in Veendam!
De lampenkap hieronder op de foto was ook in opdracht van Stylehunters.

IMG_6216.PNG

Style Hunters Veendam

Leuk, leuk, leuk! Vandaag is de opening van Style Hunters Market! Afgelopen dagen kreeg je de mogelijkheid om je kast te vullen met spulletjes die je wilt verkopen en ik kan zeggen kast 16 is van Juffrouw Lanterfant.
Nieuwsgierig geworden? Wip vandaag even lang en bekijk op je gemak de leuk ingerichte kasten onder het genot van een hapje en een drankje!

IMG_3902.JPG

Opruimwoede

Ineens vloog het me aan! En dat is maar goed ook, want eens in de zoveel tijd dan is m’n freubelhok een bende!
Ik heb er een handje van om met meerdere projecten tegelijk bezig te zijn en alles wat ik daarbij gebruik, denk te gebruiken en als inspiratie dienst doet, wordt neer gestald op tafel, de lounge bank en als dat vol ligt op de grond.
Langzaam kruipt de chaos steeds dichter om me heen en kom ik twisterend uit m’n hok.

Gisteravond begon het gekriebel. Voor de zoveelste keer de stofschaar kwijt, waar zijn de spelden (paniekerig naar de vloer kijkend, we hebben nl. 2 kittens en alles wat blinkt is graaigoed)? En langzaam aan begint het opruimen. Ook opruimen wordt niet gepland, maar ontstaat ineens. Boeken op een stapeltje, linten in een bak ( vervolgens in een nog grotere bak, omdat er in de kast ook nog een zak vol lintjes lag en onder de tafel nog een bakje) een mooie oude witte koffer wordt gebombardeerd tot lapjesmand. Kast leeg en opnieuw indelen. Gereedschap allemaal bij elkaar zoeken en in een oude broodtrommel.
En toen viel mijn oog op de stellingkast. Pfff….. Lijsten met borduurwerk, wollendekens, retrostoffen, kussens af en onaf, vulling en ga zo maar door kris kras door elkaar. En dan te bedenken dat er in de schuur ook nog 2 kasten staan te wachten op een wonder.
Maarrr het einde is vandaag in zicht en ik krijg spontaan weer zin om bezig te gaan!

20140707-153413-56053847.jpg

Libelle Zomerweek

Van 12 mei t/m 18 mei staat Juffrouw Lanterfant in Almere tijdens de Libelle Zomerweek…
Zo lantefanterig is dat niet, want er komt behoorlijk wat bij kijken. Miep-rijder en ik vinden dit toch wel echt de-grote-mensen-wereld. Was het voorheen kneuterigheid op en top (en dat is het nog steeds), wordt er nu toch wel wat professionaliteit verlangt.

Maarrr de camper is geregeld, plekje op de camping gereserveerd en is er een enorme gehalte “word je blij van”.

M’n naaimachine roept….ajuus!

Mislukt project…

Sinds 2008 is mijn woning annex atelier. Zijn rondslingerende stofjes, draden, naalden (tot ergernis van huisgenoten), inspirerende plaatjes, studs, koeienhaar ed. het levendige bewijs van mijn creatieve uitspattingen. Ideeën te over, materiaal in overvloed (noem iets en ergens in dit hobby-huis is datgene te vinden), maar helaas vaak niet genoeg tijd om de rust te vinden en not-to-be-dictated-by-a-watch.
Maar aangezien mijn voornemen is meer lanterfanten, heb ik gister een heerlijk middagje aangelummeld in mijn creatieve chaos.
Zoals ik al zei: ideeën te over, maar 1 ding wat ik al heel lang wilde proberen is het verven van koeienhuid. Tijdens mijn lanterfant middag in de stad vond ik textielverf van Dylon. Na wikken en wegen uiteindelijk olijfgroen, flamingoroze en bahamablue afgerekend (samen met de kralen van de ieniemienie missie).
Ik had nog wat vellen witte koeienhuid en na wat armbanden, een telefoonhoesje en wat hartjes uitgeknipt te hebben, het prutje volgens de beschrijving klaargemaakt en langzaam en vol spanning de harige accessoires ondergedompeld. Langzaam vond de verkleuring plaats tijdens het roeren. Na roeren en roeren en roeren en nog eens roeren kwam de teleurstelling om de hoek loeren. De achterkant kreeg een prachtige olijfgroene kleur, maar de haartjes kregen een onbestemd valig minterig kleurtje. Al met al 3 uur laten trekken i.p.v. de 45 minuten op de verpakking.
Ik was er toch echt van overtuigd dat het zou lukken en speurde internet af voor de oplossing. Helaas heb ik niks kunnen vinden over het verven van huiden, maar manlief kwam met een geniale oplossing…gewoon even Milka vragen hoe hun dat doen met hun koeien.
En als troost nam hij een dikke reep Milka chocolade mee. Wie wordt daar nu niet vrolijk van :).
image